Fed-functionaris Hammack: tijdperk van lage rentes was mogelijk "abnormaal"
U kent dat gevoel vast wel. Dat gevoel van hooggespannen verwachtingen. Hij komt, hij komt! Maar helemaal zeker weten doen we het niet. Misschien is er ook wel een cadeau voor ons bij of gaat hij ons huisje voorbij? De verwachtingen overtreffen de onzekerheid. En dan is het zo ver. Hij is gekomen en het cadeau is uitgepakt maar daar zit je dan de day after met een half opgegeten chocolade letter. Waren de verwachtingen niet een beetje overdreven? En dan nu (…) Ja wat nu?
Nu iets totaal anders: terug naar de werkelijkheid van allerdag. Na drie maanden leven op hoopvolle verwachtingen van reddende engelen met de naam ‘centrale bankier’, kunnen we nu weer terug naar de alledaagse werkelijkheid. Een wereldwijde economische crisis dient zich aan en niet zo’n beetje ook. Parlementen over de hele wereld hebben de WTO rapportage met aandacht gelezen want een bijgesteld cijfer van 2,5% groei is misschien voor ons simpele Europeanen een cijfer om van te dromen, maar het betekend dat er 1,5% groei minder dan verwacht en dat is veel voor de periferie van de economie in Europa. Voor een export gedreven economie als die van Nederland is dat evenmin een prettig idee.
Overigens overal is het prettige en hoopvolle verwachtingspatroon naar beneden bijgesteld. Daar waar wij in Nederland en Europa strenge begrotingsregels handhaven op straffe van ‘blaming and shaming’, zijn de Britten van plan om hun bezuinigingsopdrachten in de ijskast te zetten. Niet omdat het zo goed gaat aan de overkant van de Noordzee maar omdat de begrotingsdruk zo groot is dat bezuinigingen misschien wel te pijnlijk zijn. De Britse centrale bank suggereerde dat een gematigd bezuinigingsprogramma het best is voor de Britse economie. Als Diederik Samson dat te horen krijgt, wordt het ‘gun factor’ voor de regeringsonderhandelingen met de partij van Mark Rutte meteen een stuk ingewikkelder.
Dan Cyprus. Dit kleine eiland in de Middellandse zee heeft het zwaar te verduren gekregen doordat de Cyprische banken in het Griekse geweld ten onder dreigde te gaan. Maar gelukkig is er de Trojka van IMF, ECB en EU. Niets aan de hand toch? De Trojka stopt wel wat geld toe in ruim voor bezuinigingen, pensioenverhogingen en het bevriezen van ambtenarensalarissen. De Cyprische premier zei gisteren nog liever de Eurozone uit te stappen dan te dansen naar de ondemocratische eisen van zijn potentiele geldschieters. ‘That the spirit!’
De Spaanse premier Rajoy zou dromen dat hij zulke stoere woorden kon gebruiken om de Trojka buiten de deur te houden. Inmiddels is de hele financiele wereld aan het wachten op een aanvraag van Spanje voor noodhulp. Elke dag waarop langer wordt gewacht, betekend weglek van geld uit Spanje. De besmette leningen van banken lopen steeds verder op en de ‘sok’ het ‘kussen’ zijn in Spanje als kluis in eren hersteld. Hoe langer Rajoy wacht, hoe meer spanning de financiele markten te verduren krijgen. Maar hij zal komen, die lening van 300 miljard Euro. Is het noodfonds in eenmaal leeg en kan in Duitsland de discussie gestart worden over de limit. Ook dat is lekker spannend.
We zijn dus weer terug bij de periode ‘after’, de periode waarin de dagelijkse werkelijkheid aan ons opdringt en het Sinterklaasgevoel steeds verder op de achtergrond terecht komt. Het wordt dan ook heel moeilijk voor centrale bankiers, premiers en wereldleiders (van welke omvang dan ook), om deze financiele markt omhoog te praten. Dat gaat de komende maanden niet meer lukken en de vraag is of de financiele markten het droog kunnen houden.
Nu iets totaal anders: terug naar de werkelijkheid van allerdag. Na drie maanden leven op hoopvolle verwachtingen van reddende engelen met de naam ‘centrale bankier’, kunnen we nu weer terug naar de alledaagse werkelijkheid. Een wereldwijde economische crisis dient zich aan en niet zo’n beetje ook. Parlementen over de hele wereld hebben de WTO rapportage met aandacht gelezen want een bijgesteld cijfer van 2,5% groei is misschien voor ons simpele Europeanen een cijfer om van te dromen, maar het betekend dat er 1,5% groei minder dan verwacht en dat is veel voor de periferie van de economie in Europa. Voor een export gedreven economie als die van Nederland is dat evenmin een prettig idee.
Overigens overal is het prettige en hoopvolle verwachtingspatroon naar beneden bijgesteld. Daar waar wij in Nederland en Europa strenge begrotingsregels handhaven op straffe van ‘blaming and shaming’, zijn de Britten van plan om hun bezuinigingsopdrachten in de ijskast te zetten. Niet omdat het zo goed gaat aan de overkant van de Noordzee maar omdat de begrotingsdruk zo groot is dat bezuinigingen misschien wel te pijnlijk zijn. De Britse centrale bank suggereerde dat een gematigd bezuinigingsprogramma het best is voor de Britse economie. Als Diederik Samson dat te horen krijgt, wordt het ‘gun factor’ voor de regeringsonderhandelingen met de partij van Mark Rutte meteen een stuk ingewikkelder.
Dan Cyprus. Dit kleine eiland in de Middellandse zee heeft het zwaar te verduren gekregen doordat de Cyprische banken in het Griekse geweld ten onder dreigde te gaan. Maar gelukkig is er de Trojka van IMF, ECB en EU. Niets aan de hand toch? De Trojka stopt wel wat geld toe in ruim voor bezuinigingen, pensioenverhogingen en het bevriezen van ambtenarensalarissen. De Cyprische premier zei gisteren nog liever de Eurozone uit te stappen dan te dansen naar de ondemocratische eisen van zijn potentiele geldschieters. ‘That the spirit!’
De Spaanse premier Rajoy zou dromen dat hij zulke stoere woorden kon gebruiken om de Trojka buiten de deur te houden. Inmiddels is de hele financiele wereld aan het wachten op een aanvraag van Spanje voor noodhulp. Elke dag waarop langer wordt gewacht, betekend weglek van geld uit Spanje. De besmette leningen van banken lopen steeds verder op en de ‘sok’ het ‘kussen’ zijn in Spanje als kluis in eren hersteld. Hoe langer Rajoy wacht, hoe meer spanning de financiele markten te verduren krijgen. Maar hij zal komen, die lening van 300 miljard Euro. Is het noodfonds in eenmaal leeg en kan in Duitsland de discussie gestart worden over de limit. Ook dat is lekker spannend.
We zijn dus weer terug bij de periode ‘after’, de periode waarin de dagelijkse werkelijkheid aan ons opdringt en het Sinterklaasgevoel steeds verder op de achtergrond terecht komt. Het wordt dan ook heel moeilijk voor centrale bankiers, premiers en wereldleiders (van welke omvang dan ook), om deze financiele markt omhoog te praten. Dat gaat de komende maanden niet meer lukken en de vraag is of de financiele markten het droog kunnen houden.
